Aloha II

Zitten er voordelen aan wanneer mijn liefste zeven weken op Hawaï is en ik verzwolgen in de grijsheid van herfst en winter achterblijf op Flakkee? Jazeker!

Iedereen nodigt je uit om te komen eten. Men vindt het toch een soort van zielig voor jou als achterblijver, niet wetende dat je graag kookt en dit toch meestal ook doet, op de twee bezorgpizza's na in de eerste twee weken. Dit gedrag kwam inderdaad ook meer voort uit zelfmedelijden dan vanuit honger. Nu ik dit zo schrijf, denk ik achteraf bij mezelf dat wanneer ik meer had ingegaan op de uitnodigingen, ik ook een soort vrij zou hebben maar daarvoor is het op deze laatste dag nu te laat voor.

Door het dagelijkse ritme gaan de dagen snel voorbij. Dit geeft wel bewustwording. Hier praat ik dan ook veel over met Lambo. Hij heeft er ook last van. Klaagt voortdurend miauwend en is constant op zoek naar rok, want alleen bril is maar thuis hij snapt er niets van. Af en toe wanneer we beeldbellen geeft hij blijk van herkenning. Erg leuk om te zien.

Iedere dag wanneer ik terugkom van werk rent hij bijna door de achterdeur, hoewel er toch een kattenluik in zit. In de zomer zit hij parmantig op de oprit te wachten maar 's winters is dit voor meneer iets minder aantrekkelijk.

Verstokt van alle socials wordt ik via ons eigen kanaal op de hoogte gehouden van alle belevenissen. Door de enorme hoeveelheid aan foto's en filmpjes, mijn iPhone uit 2007 al een aantal keer moeten resetten. Het tijdsverschil zorgt ervoor dat de gebroken nachten blijven. Was het voorheen een schrikreactie, een droom of iets van dien aard, nu is het bij nacht een ontij een geluid uit mijn telefoon met een nieuwe foto of bericht. Stiekem vind ik het toch wel lekker. De een heeft straks last van een jetlag, voor de ander blijft het bij hetzelfde.

Nog een ander voordeel: iedere week een cadeautje met een lief kaartje. Ergens verstopt in huis, schuur, tuinhuis en soms recht voor mijn neus. Ongelofelijk dat wanneer je op zoek bent naar bijvoorbeeld batterijen en een cadeautje, wat in dezelfde la ligt, niet ziet! Hoe bedoel je....focus....

De teller van de cadeautjes staat op zeven dus dit betekend dat ik moet gaan opruimen, stofzuigen, wassen, strijken, dweilen, ramen zemen, hier en daar een beetje poetsen, ja de tuin is op orde en aan de auto mag ik niet komen dus dat is nog een geluk.

Gelukkig voor nu blijft de tijd snel gaan, om straks wanneer we weer bij elkaar zijn, heel erg te gaan vertragen.